Zoete Klaproos

Ha. Ik las laatst ergens over klaproosblaadjes dit: zenuwachtigheid en angst kunnen worden opgelost door het innemen van klaproos.

Mensen zijn doof voor zichzelf. Zenuwachtigheid etc en angst oplossen door klaproos? Arme bloem, wat een druk. 

 

Je bent je ergens kapot van geschrokken. Je lichaam  is zich ergens kapot van geschrokken. Misschien van een wolf of een beer in het bos, heel vroeger soms of nu. Je hele beschermingsmechanisme sprong op en beschermde je. Dat was goed. Maar nu is de wolf weg en je schrikt nog steeds van elk bewegend blad, van elk zuchtje wind. Dat haalt je angstgevoel weer naar boven, als een automatisch programma. In je lichaam, in je geest, dat maakt niet uit, je bent een geheel wat je niet uit elkaar kunt schroeven.

Dat rotgevoel wil je weg hebben en je neemt klaproos of een anti-schrik-pil. Nah. Wat je beter eerst kunt doen is hallo zeggen tegen je angst, en nog dichterbij halen en nog beter kijken. Wat is die angst? Welk mysterie of schoonheid heeft die? Waar wil die jou nog steeds tegen beschermen? Val de angst niet lastig door hem weg te duwen of op te jagen (want is de klaproos of de pil op dan komt ie toch wel terug, want je hebt hem nog niet goed genoeg bekeken). Misschien begrijp je het niet in één keer, maar de wolf sprak tot jou en nu kun je beter luisteren.

 

Klaproos kan wel helpen. Want ze weet heel goed hoe het is om kwetsbaar te zijn in een ruwe, snelle wereld. Wordt ze geplukt, dan laat ze meteen haar blaadjes vallen. Net als jij, als jij een wolf tegenkomt. Dus kan ze helpen. Maar niks oplossen. (Pillen ook niet trouwens. Die maken angst alleen maar erger. Je lichaam kan dan helemaal niks meer verwerken en wordt zelfs bang voor een puppy.)

Klaproos, zoete zomerbloem: zoete slaap met minder pijn of minder hoest. Daar zou ik klaproos ook voor gebruiken. Samen met wat klaver (wit of rood). Droog of vers. Pluk zelf, koop niet. Laat goed drogen in het donker voor je ze in een pot stopt.

 

Helpt van alles voorkomen, maar geen stormen of wolven, want die blijven toch wel.

 

(En bewaar wat voor de winter.)

voor de Yaga is angst als een kruiwagen waarmee ze van de heuvel naar beneden raast: hoe sneller het gaat, des te sneller worden haar wonden door de wind schoongewaaid en des te sneller laadt haar bloed zich weer op

Reactie schrijven

Commentaren: 0