Huilen met de Wolven: nog eens Kruidenremedies

Eerder zei ik dat mijn Kruidenremedies vergelijkbaar zijn met Bloesemremedies. Hier leg ik het verschil uit.

 

Bloesemremedies kende je misschien al van horen zeggen of van eigen gebruik. Ik maak mijn kruidenremedies ongeveer zo, maar ze zijn toch anders. Bloesemremedies worden alleen van de bloesems of bloemen van de planten gemaakt. Meneer Edward Bach (hij bracht de bloesemremedies als eerste op de markt) vond dat het sterkste, wonderbaarlijkste deel van een plant of boom haar bloem of vrucht was. Dit zou de absolute kroon op het werk en leven van de plant zijn. Dus zou de bloesem ook de beste medicinale eigenschappen geven .

 

Ik denk daar wat anders over, daarom noem ik mijn remedies geen bloesemremedies. Elk deel van de plant heeft haar hoogtepunt op verschillende tijden en in verschillende hoeveelheden. Wat is een plant zonder blad, of wortel? Als de wortel niet sterk is, zal de plant niet eens bloeien. Is er geen blad, dan verwelkt ze. De wortel is het sterkst in voor- en najaar of winter, niet in het bloeiseizoen. Soms zit de kracht die je zoekt alleen in het blad, of in de hars. En in welke omgeving staat ze, welke invloeden heeft de plant meegemaakt?  Wanneer je door een psychisch donker bos gaat, ben je dan gebaat bij de kracht van een tere veldbloem of heb je iets robuusters nodig, een plant bijvoorbeeld die thuis is onder oude bomen, te midden van mycelium en mos?

 

Mijn kruidenremedies zijn meestal ontstaan uit eigen behoefte en altijd in samenspraak met de planten, bomen en de energie van maan, zon en andere planeten. Iets in hun energie trekt me aan en dan ga ik luisteren. Natuurlijk is het handig dat ik mijn halve leven al met kruiden werk en dat ik veel van hun medicinale werking weet. Door die praktische kennis met het luisteren naar de planten en mijn intuitie te combineren (dit gebeurt vanzelf), komt er een beeld naar boven voor een remedie.

 

Ik werk altijd met planten uit mijn eigen bos en tuin en de wilde planten die in mijn buurt groeien. Ik ken ze al mijn hele leven, dus ik weet hoe ik moet luisteren, ik ken hun persoonlijkheid, ik weet wat zij hebben doorstaan qua droogte of kou of menselijk ingrijpen. Het is een huid-gevoel, een hart-gevoel. Een relatie.

 

Mos

Neem mos.

Wie gebruikt het nog als medicijn? (Nou ja, ik dus, ha!)
Mos voert je mee naar stille, groene bossen en hun eeuwenoude kalmte. De geur  van mos trekt je naar de aarde zelf, een zacht bed voor vermoeide ledematen, om op uit te rusten en weer heel te worden, als je jezelf ergens onderweg uit het oog bent verloren en de boel ergens stagneert.

 

Mos groeit laag op de grond, op bomen en stenen, op beschaduwde, vochtige plekken. En ja inderdaad: Mos werd door onze oude wijze vrouwen gebruikt bij vermoeidheid en lethargie en bij overspannen of verzwakte spieren en pezen. Het is een Saturnus-plant (nah, dit leg ik even niet uit, maar voor de liefhebbers zet ik dit er even bij). Mos haalt obstructies (Saturnus!) zoals nierstenen weg, en koelt hete infecties en hete pijnen (zoals jicht).

 

Zie je de samenhang, de connecties in het web, en luister je dan ook nog naar dit specifieke mos dat direct bij je voeten groeit. op die specifieke plek, dan ontstaat daar langzaam een beeld wat het voor jouw heelheid kan betekenen. Dus niet alleen voor lichamelijke klachten (daarvoor zou je een mosdrankje kunnen brouwen of een uitwendig moscompres of smeersel kunnen maken), maar ook voor de onderliggende energiestromen die hun weg vinden in je emotionele veld en je psyche (ik scheid dit hier even heel gemakkelijk, maar dat is alleen maar ter verduidelijking: alsof je je psyche, je emoties en je lichaam (en laat staat je 'ziel'  of hoe je het ook noemt) zo makkelijk van elkaar kan scheiden! Zoals ik wel vaker roep: je bent geen machine of apparaat dat je in delen uit elkaar kunt schroeven. Maar dat terzijde.)

 

Natuurlijk werkt mos bij iedereen net even anders uit, omdat iedereen net even anders is. Heling is sowieso nooit herhaalbaar, het is altijd uniek. Verwacht dus ook nooit hetzelfde resultaat bij een ander mens. Zelfs niet bij jezelf: je loopt dit leven als een spiraalpad naar buiten toe, je bent altijd veranderend, nooit helemaal precies dezelfde.

 

Dit is hoe mijn remedies ontstaan. Ga ik door een donker woud, dan grijp ik niet naar luchtige, tere, zoete bloemen die vaak maar een paar dagen bloeien, maar ik leg mijn wang op het koele mos, ik voel en ruik aan het taaie hars en de mysterieuze paddenstoel, ik ga met mijn rug tegen oude bomen zitten en luister naar hun verhaal. Zij staan hier al heel wat langer dan ik. Ik huil mee met de wolven die bij me komen zitten en ren met hen mee in de maanvolle nacht.

 

Dat is heel-zijn: je sluit niets buiten. Ook de wolven niet.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Gerrie (woensdag, 22 juni 2022 16:53)

    Mooi!